dziwność

sen był długi, dziwny,. niestety nie umiem go opisać. pamiętam ale nie pamiętam. to dziwne uczucie. napiszę choć to, to mogę przełożyć na słowa.

jakiś budynek. hala sportowa. jakieś idiotyczne zawody, czymś rzucali. ale wiem że to było coś mega idiotycznego. potem usiłowałem wyjść z tego budynku. znów wąskie korytarze, ale kompletnie zrujnowane. walące się tynki, zawalone schody. potem jakaś restauracja. gość który siedział z nami (nie wiem kto był jeszczem ale z nami 🙂 zamawiał po niemiecku, kelner podobno musiał znać niemiecki gdy się przyjmował do pracy. gość zadał pytanie o rodzaj mięsa. zrozumiałem że pytał, czy to wołowe czy wieprzowe. a brzmiało to tak: ul oder ol? na co kelner rezolutnie … ul, pięć bąbli. i wtedy we śnie tak mnie to rozśmieszyło, że obudziłem się też ze śmiechem. nawet teraz gdy to piszę umieram ze śmiechu. no cóż. sny bywają dziwne 🙂

matrix

wielki biurowco-mieszkalny budynek. dziwny, bo baaardzo długi korytarz, mieszkania tylko po prawej stronie. malutkie klitki, balkon a la "żygalnik". fruwam po tych korytarzach jak Neo z Matrixa. dolatuję do jednego z mieszkań, wchodzę do środka. a tam jakaś kobieta wyskakuje przez ten balkon. zabija się. ludzie w tym mieszkaniu rozpaczają, ja lecę do wyjścia z budynku. spotykam tą kobietę (ale w ciele faceta) która się zabiła. wiem że tylko ja ją/jego widzę. mówię mu, że kiepsko się stało. że tam ludzie rozpaczają. że zrobił źle. on się uśmiecha i wychodzi. ja zostaję. są jeszcze jakieś strzępy obrazów spoza budynku. kogoś gonię, ktoś mnie goni. biję się z kimś … no i wciąż fruwam….

dach 2 dni temu

mój dom rodzinny w którym już od dawna nie mieszkam. wielki dach – w rzeczywistości należy mu się wymiana. jest już ekipa remontowa. kładą dachówki, ja już trzęsę się, bo wiem, że zabraknie mi kasy na zapłatę. i wciąż ta myśl – dlaczego ja wymieniam dach nie w swoim domu (tam gdzie mieszkam teraz) ale nic to. nie daję po sobie poznać, że nie mam już pieniędzy. dekarze kończą pracę, a ja jako "inwestor" sprawdzam jakość wykonanej pracy. dachówka piękna, ceglasto-pomarańczowa. ale jakoś dziwnie ułożona. nie ma łat dachowych. dachówka jest położona tylko na sobie samej. czasami przeleciona srebrną blachą. dotykam jednej z dachówek i część z nich w tym momencie spada w dół. czuję strach czy kogoś nie zabiło. koniec. nie wiem jak się skończyła sprawa 🙁 ale pewnie im nie zapłaciłem :PPPP

krótko…

i dziwnie. jakiś statek… coś jak łódź podwodna, statek kosmiczny (Nabuchodonozor) z Matrixa. wszędzie czerwone światło. byłem na nim sam, czegoś szukałem. trafiłem na samym dole tego statku do jakiejś mazi, żelu. ale nie było zagrożenia. a wszystko zaczęło się na podwórku jakiegoś domu. wszedłem do środka i nagle znalazłem się właśnie w tym statku.

długo nie czekałem..

dzisiejszy sen był koszmarny. w nocy kiedy się obudziłem zachwycony tym faktem, że to tylko sen, pamiętałem więcej. teraz to tylko strzępy tych obrazów, ale bardzo nieprzyjemne. dużo krwi, morderstwo kogoś kto był zupełnie niewinny. najgorsze było to, że został zamordowany przeze mnie (znaczy nie ja go zabiłem – z mojej winy…) jakieś tereny przemysłowe, magazyny… nic więcej nie pamiętam

kolejny jest…

choć krótki, wiem że było coś jeszcze, ale za diabła nie mogę sobie przypomnieć. oto co pamietam…

wioska, ale już nie tak czysta i ładna jak kiedys :). ulica pomiędzy domami zwykła, ubita ziemia, błoto. szedłem z jednego domu (w którym właśnie coś się działo co nie pamiętam) do drugiego skonfigurować router bezprzewodowy do internetu 🙂 wszedłem na podwórko gdzie były psy. owczarek niemiecki i owczarek szkocki collie. poprosiłem aby zamknać psy. gospodyni zamknęła owczarka niemieckiego, a szkocki podszedł do mnie i chwycił mnie za rękę. zacząłem krzyczeć, ale on mnie nie ugryzł. po prostu złapał moją prawą rękę i trzymał w zębach. potem puścił, ja przestraszony usiadłem i zacząłem konfigurować ten router starając się nie zwracać uwagi na psa. podszedł do mnie i zaczął mnie lizac po prawym piszczelu…. koniec :)))))

dziwny sen… ale to się tak teraz będzie działo. jest pełnia księżyca. zawsze wtedy mam masakrę ze snami. czekam tylko kiedy zaczną się demony i upiory… standard podczas pełni…

terroryści są wśród nas :)

bez wstępniaka.

byłem w hipermarkecie REAL. przyglądałem się jak Turcy (HIC!) robią ciekawe sztuczki z lewitacją osób które po prostu przyszły sobie do centrum handlowego, i w ten sposób zarabiają. ot… grupa wesołków. nagle, przez drzwi "tylko dla personelu" wychyla się Gruzin (HIC!!!) i coś do mnie mówi pokazując na Turków. myślałem w pierwszej chwili, że chodzi mu o dziewczynę która była z Turkiem. w końcu jednak moja znajomość gruzińskiego jest zerowa więc koleś schował się za drzwiami. po chwili wypadło z tego wejścia mnóstwo Gruzinów z nożami i wybuchła panika. coś krzyczeli, kazali oddawać kasę i wszystko co wartościowe. próbowałem uciekać ale mnie dogonili. skuliłem się przy ścianie. przy mnie stało dwóch, przykładali nóż do gardła żądając wydania wszystkiego. oddałem bez problemu, w końcu to tylko przedmioty. krzyczeli po swojemu (ale tym razem wiedziałem o co chodzi) że w portfelu jest brak kasy. tłumaczyłem (zgodnie z tym co myślę w realnym świecie) że nie używam gotówki. mam karty kredytowe, że nie lubię mieć pieniędzy. jeden z nich odszedł rabować kogoś innego a ten drugi chciał pin do kart. wtedy zjawił się mój kolega ze szkoły podstawowej. był policjantem (choć naprawę nim nie jest), tajniakiem. podbiegł do mnie z pistoletem i pytał czy nie widziałem tych terrorystów. zdurniałem bo przecież jeden z nich właśnie siedzi obok mnie i trzyma nóż na moim gardle. Gruzin też zbaraniał, spojrzał na niego a w tym momencie kolega (jakby na to czekał) gruchnął go kolbą w głowę i Gruzin stracił przytomność. wykorzystałem ten moment (ok, przynam się że Gruzin dostał parę kopniaków na pożegnanie) i zwiałem do sklepu VOBIS (haha) obsługa już zaczęła zamykanie awaryjne aluminiowych żaluzji. zdążyłem jednak wturlać się do środka. na zewnątrz było już pełno terrorystów. przez szybę pokazałem jednemu środkowy palec. zaczął strzelać, ale dziwnym trafem VOBIS miał pancerne szyby. gdy zrobiło się jakby ciszej, obsługa otworzyła żaluzje i ja zwiałem w drugi pasaż handlowy, do jakiegoś sklepu z nagłośnieniem i oświetleniem. Wszedłem tam do jakiegoś małego pokoju. wszystko byłi wyłożone czarną wykładziną a światła były ciemnoniebieskie ale bardzo kontrastowe. jakby białe w środku ale dające przepiękny głęboki kolor. niebieski, granatowy. wyszedłem z niego, zacząłem uciekać w dół po wielkich schodach (też czarnych, wykładzinowych :P). znalazłem po lewej stronie drzwi ewakuacyjne. wszedłem do środka i znalazłem się w jakimś dużym betonowym tunelu który prowadził w dół. wiedziałem, że jeśli pójdę tam, to znajdę wyjście z tego REAL’a. i tak się stało. wyszedłem przez taki okrągły kanał jakich pełno na chodnikach czy ulicach. na zewnątrz były już jednostki antyterrorystyczne z psami. powiedziałem im, że tędy można się dostać do środka. poprosili mnie żebym pokazał agentom drogę. ja się zgodziłem ale jednak do środka nie wszedłem. nagle zmiana scenerii. jestem w moim rodzinnym domu, na dworze wielka wichura, deszcz. generalnie niezbyt miło. za moimi oknami zawsze rosły wielkie kasztany zasłaniając na zielono w lecie ulicę. były zielone liście więc nie była to zima. wiosna a może jesień. wichura pozrywała linie wysokiego napięcia (choć w rzeczywistości nigdy ich tam nie było) kable pozawijały się na konarach kasztanów, sypały się wielkie iskry. nagle donośny głos jakichś służb, że mieszkańcy ulicy XXX (i tu padła nazwa mojej ulicy) coś mają zrobić. niestety nie słyszałem co.

no i jest :)))

piękny, wyraźny. kolorowy. śniłem o remoncie domu. mojego, tego w którym teraz mieszkam. to dwupiętrowa kamiennica z 1932 roku. elewacja, dach wymagają remontu. właśnie we śnie on się robił. ekipy budowlane ocieplały budynek, tynkowały go, malowały. dziwne było to, ze tak naprawdę wciąż widziałem moje stare podwórko i elewację budynku z kamiennicy gdzie mieszkałem jako dziecko. czasami tylko była "przebitka" obrazu z moim aktualnym domem. tak czy owak efekt był przepiękny. na ocieplenie styropianowe kładziony był tynk "baranek" w kolorze waniliowym lub jasnoniebieskim. wymieniałem okna…. było tam bardzo dużo moich znajomych którzy w rzeczywistości znają się na budowlance. kręcili się, coś ustalali, grubości ocieplenia, betonu… mam dziwne uczucie, teraz gdy opisuję "budowlany sen", że było w nim coś złego. nie umiem tego sprecyzować, ale w trakcie remontu gdzieś czaiło się zło. cokolwiek to oznacza… to tyle, żegna was bob budowniczy 🙂